با 33 متر عمیق

پسر دایی پدرم واقعا آدم جالب و بامزه ایست و میتونه ساعت های آدم رو بگذاره سر کار بدون این که گذشت زمان رو آدم حس کنه ! کلا خیلی باهاش حال میکنم !

ایشون دوران جنگ به جوانیشون خورده بود و در جبهه مشغول تیر اندازی بودن! یک بار تعریف کرد که :

با بچه ها داشتن غذایی چیزی درست می کردن یا حالا هرچی که یک سنگی رو بر میگردونن و یک مار میپره بیرون و چون میترسه ماره شروع به فرار میکنه و این آقا پسر دایی ما هم که جک و جونور دوست داشته می افته دنبال ماره تا اون رو تو شیشه الکل کنه ! میگفت هرچی دنبال ماره “دویدم” بهش نرسیدم و خلاصه در رفت ! وقتی داشتم بر میگشتم پیش دوستام یک لحظه فکر کردم اگر قضیه برعکس بود و اون مار دنبال من بود و من در حال فرار چی میشد! گفت که تنم رعشه گرفت!

خصلتی در آدمیزاد های عادی هست و اون اینکه دوست دارند تا حدی از بقیه متمایز باشند ! مثلا خانم ها لباس هایی را دوست دارند که به تن کس دیگری ، احدی ندیده باشد و حتما برای شما هم پیش آمده که وقتی گوشی موبایل گران قیمت و نویی میخرید دوست دارید تا مدت ها دست دیگری نبینید ! خلاصه اینکه تک باشید

در بعضی این خصلت به مرز جنون میرسد و پسوند “باز” در جامعه به آن ها داده میشود مثل: ماشین باز ، گوشی باز و …

اما خوب بعضی ها که خیلی پول دارند طبیعیه که چیز هایی داشته باشند که دیگران حتی اگر آنقدر هم پول داشتند نتوانند بخرند ! مثلا شما حتی اگر پول هم داشته باشید تابلوی مونالیزا را نمی توانید بخرید و خیلی چیز های دیگر !

حالا این وسط خیلی طبیعیه که یک عده ای بیایند و از این نیمچه جنون پول دار ها استفاده کنند و EPS یا سود قابل تقسیم خودشان را ده که چه عرض کنم چند ده برابر کنند!

از این جمله شرکت های خودروسازی هستند که با انواع و اقسام اتومبیل های لوکس حساب های بانکی را می مکند و عشق خودرو ها را با ماشین های زیبایشان همراهی میکنند.

بین این خودرو ساز ها گاوی هست که اکثر کسانی که یک دستی در دنیای  اتومبیل دارند آن را می شناسند و چیزی نیست که بشود به راحتی از کنار آن گذشت و آن خودرو ساز محبوب و خشن ایتالیایی ، لامبورگینی است .

لامبورگینی معمولا نام مدل های خودش را از نام گاو های معروف در گاوبازی ها میگیرد . لامبورگینی به صورت عادی اتومبیل بسیار گران قیمتی (بین200.000$ تا 400.000$ ) است و در رده سوپر اسپورت های خیابانی تولید میشود . اما جدیدا (نسبتا جدید )یک مدل به نام  Reventon تولید کرده که بسیار بسیار گران قیمت است ! با موتور v12 به حجم 6500cc و 650 اسب بخار قدرت .

رونتون برای اولین بار سال 2007 در فرانکفورت به نمایش در آمد . اما نگران نباشید اگر شما 1.000.000دلار برای خریدن این اتومبیل دارید باید بگویم که متاسفم ! از این مدل تنها 20 عدد ساخته شد که تمام آن ها قبل از تولید فروخته شدند و پرونده ی تولید لامبورگینی رونتون برای همیشه بسته شد .

اگر 1.000.000$ به نظرتان پول زیادی نیست باید بگویم که سخت در اشتباهید اگر فکر میکنید نرخ واقعی دلار به ریال 9500 است!

اگر شما دلار را معادل 3000 تومان در نظر بگیرید که هست ( اگر کسی دلیلش را نمی داند بگوید تا در بحثی جدا عرض کنم)  آنوقت متوجه میشوید 3میلیارد تومان برای خریدن یک ماشین واقعا جگر و مقداری از همان جنون ذکر شده لازم است.

خیلی وقته که دارم به این موضوع فکر میکنم چرا کشوری مثل ما عقب مونده میشه و چرا نمیتونه خودشو تو دنیا جا بندازه ! جدای از الاقرتک بازیای سیاسی و شامورتی کاری علما ، جواب این سوال ساده تر از اونیه که ما خودمون فکر میکنیم و چیزی نیست جز اینکه ما ایرانی جماعت اینجوری هستیم !

همیشه وایسادیم تا دیگران بیان کارارو انجام بدن و ما لذتشو ببریم ! همه ایرانی ها احساس زیادی در مدیریت و ایجاد طرح های خلاقانه دارند و البته نتایج جالب آن هم در تمام سطوح قابل مشاهده است !

اوج بلند بینی ایرانی و ایرانیانی که امور در دستان آن هاست باعث این پیشرفت هر روزه ی ماست. اونجایی که هنوز ما به دنبال ابوعلی سینا ها و رستم هایی هستیم که یک تنه به جان علم و دانش و قله های افتخار بیافتند و ما و جمع ما در میدان روحوضی برای آن ها کف بزنیم گرفته تا شوت کردن موشک به هوا و هنر نمایی در مورد سرعت اینترنت و حد کفایت آن همه و همه نشان از تفکر اسف بار سنتی است که کار ها باید به دست یک ابر مرد انجام شود !

در دنیایی که برای تولید یک محصول هزاران نفر از دانشمندان و طراحان و هنرمندان گرفته تا آچار به دست ها و جارو زن ها همه و همه با هم تلاش میکنند  ، چه جایی هست برای ما که هنوز در رسانه ی ملی مان از اختراع ماشین های بدون نیاز به انرژی و تولید برق از صدا و روشن شدن لامپ ها و غیره سخن میرود و ای کاش تنها سخن میرفت و به رسوایی بلاهت مبدل نمیشد!!

در کشوری که دانشگاه ها خالی از تولید علمند و اساتید در عصر حجر چه باید کرد؟

در جایی که استاد دانشگاه دانشجو را موظف به نوشتن دستی تحقیق میکند و این که نباید تحقیق تایپ شده باشد چه باید کرد؟ استادی که فکر میکند باید به هر نحوی شده دانشجو را موظف به تحقیق کند در حالی که این نداشتن روحیه تحقیق نشات گرفته از بی نهایت مسئله است! از کار و پول و زن و بچه و اجاره گرفته تا بسیاری مسایل دیگر !

بگذریم از این اضافه گویی ها ! تقریبا 2 سال است که طرحی در ذهنم است اما برای اجرای آن این اولین حرکت است! شاید دلیل تاخیرم ناامیدی از خودمان باشد ! اما چند روز پیش یکی از دوستانم چیزی از من خواست که دیدم باید این کار بشود! دوستم از من در مورد بعضی از روستا ها و شهرستان های شمال کشور اطلاعات خواست و اینکه باید تحقیقی جامع از رسم و رسوم و تاریخ آن ها برای ارائه به استاد داشته باشد !

نه این که من در این زمینه اطلاعاتی داشته باشم اما دلیل آن این بود که من داشتم از اینکه برای طرح تحقیقم چه مطالب خوبی از وب پیدا کرده ام صحبت میکردم و اینکه چقدر مطلب در این دنیا وجود دارد

از من پرسید که آیا منبعی هست که بتواند از آن اطلاعات مورد نیازش را پیدا کند و من مهم ترین منبعی که فارسی باشد و نسبتا قابل اعتماد ویکیپدیا را معرفی کردم .

اما وقتی خودم بعضی از شهرستان ها را دیدم و اینکه چقدر مطالب اندک و ناچیز است از اینکه زبان فارسی را چه کسی غیر از خود ما باید توسعه بدهد و ما در خوابیم ناراحت شدم!

چرا استاد های ما باید مطالب و تحقیقات را دستی تحویل بگیرند؟ چرا باید این همه کاغذ و وقت انرژی بیهوده هدر شود؟ آیا این تحقیق ها که ساعت ها وقت دانشجو را میگیرد کجا میرود؟ آیا اگر استادی را منصف فرض کنیم جز این است که میخواند و یک نمره به آن میدهد و بعد هیچ؟

چرا نباید این اطلاعات در وب تولید شود؟

ایده ی من این بود که اساتید به جای آنکه کار دانشجو را فیزیکی تحویل بگیرد قبولی آن را منوط به پر کردن مطلب تحقیق و ویکی ها بنماید! آیا راهی جز این هست برای کامل شدن مطالب فارسی قابل استفاده و در دسترس در این فضا ؟

آیا استاد نمی تواند راحت پشت دستگاه خود بنشیند و به چک کردن مطالب کامل شده در ویکیپدیا ، برای دانشجو نمره بدهد؟ آیا اینکه مطالب ارسالی میتواند با اسم باشد کافی نیست تا استاد دانشجو را در این زمینه ارزیابی کند؟

به نظرم هیچ راهی وجود ندارد تا فارسی و مطالب فارسی در اینترنت غنی شود مگر اینکه اساتید دانشگاه انرژی دانشجویان و جوانان را به این سمت هدایت کنند!

در حاشیه کنفرانس بین المللی WICT در کوالالامپور که به نمایش آخرین پیشرفتهای فناوری اطلاعات و ارتباطات اختصاص دارد. بیل گیتس موسس شرکت مایکروسافت نیز قرار بود به ایراد سخنرانی بپردازد. 400 نفر در سالن سخنرانی حاضر بودند و در زمان مقرر از بیل گیتس خبری نشد ولی ناگهان حضار جلسه با جسم شبیه سازی شده   هولوگرافیک 4 متری بیل گیتس مواجه شدند که خندان شروع به سخن گفتن با آنان کرد.

این اتفاق که یرای نخستین بار در جهان می افتاد شاهد دیگری بر پیشرفت تکنولوژی در مرزهای فرا تر از تصور است. بیل گیتس حدود 5 دقیقه سخنرانی کرد و در مورد نا محدود بودن فن آوری و استفاده هرچه بیشتر از کامپیوتر ودر زندگی سخن گفت وی گفت: 1 میلیارد نفر از مردم جهان به کامپیوتر شخصی دسترسی دارند ولی هنوز 5 میلیارد نفر چنین امکانی ندارند. هدف مایکروسافت نیز دسترسی یافتن به آن 5 میلیارد باقی مانده است.

استفاده از فن آوری های نوینی چون واقعیت مجازی امکانات اعجاب آوری را فراهم می سازد که حرکت نمایشی بیل گیتس را می توان سمبلی از نوآوری در دنیای امروز دانست.

بخشی اصلی از این برنامه جالب را یک شرکت مالزیایی به نام Fat Boys Records Sdn. Bhd به عهده داشت و بیش از 10 متخصص برای عملی شدن این سخنرانی عجیب مشارکت کرده بودند.

منبع :
ایران مالزی

http://iranmalaysia.com

حرکت یک اصل است و همه در جنب و جوش برای زنده ماند ! اما چطور می شود که مینشینی کمی بسیار زیاد وقتت را تلف میکنی به گوشه و کنار دنیا سر میزنی! جاهایی که حتی به فکرت نمی رسد را میبینی ! افرادی که دوست داری و نداری را میبنی ، اخبار را میخوانی میشنوی میبینی ، گاهی احساس میکنی عجب ازدحامی ! چه دنیای شلوغی گاهی فکر میکنی در این اقیانوس کاراکتر ها و حروف و عکس و مدیا تنهایی گاهی حوصله ات سر میرود و صد تا پنجره رو میبندی گاهی یک ساعت یک صفحه رو تازه میکنی که ببینی چه خبر شده !

میچرخی میچرخی میچرخی به دور خودت!

ما زندگی میکنیم یا آن پدرمان که با اسب شتر 6 ماه سفر میکرد به کجا !! جایی که ما آن را حومه می پنداریم